yazarların çocukluk aşkının adı

aslı

benden iki yaş büyüktü. mahallede o varken geçemezdim sokaktan. beni görünce sevdiğimi anlayacak sanırdım, başka mahalleden dolanarak giderdim gideceğim yere...
benimkinin adı beyzaydı ankara'dan gelmiş ilk gördüğümde evleneceğim kadın dedim. 4 sene birlikteligimiz oldu. ayrıldık ve 5 senedir ağzımdan çıkan tek kelam ″5 çocuğu ile de gelse kabulüm″.
benim çocukluk aşkımın ismi seda'ydı sınıf arkadaşımdı, hala görüşüyoruz o zamanlar çok sevmiştim baya çok, insan çocukken sevgiyi öyle doruklarda yaşıyor ki keşke hep öyle kalsaydık.
benim ilk askimin adi nigardi. her sabah ve her öğleden sonra çıkma teklif ederdim. simdi çok utanıyorum pismanim...
benim ilk aşkımın adı osmandı. ama bi görün yani çocuk 90 lar zamanındaki filmlerde rol alan sarışın alman çocuklar gibi. ben o çocuğa bir aşık oda bana 2 aşıktı. babamın polis olması sebebiyle bana yaklaşamazdı. sadece ip atlarken ipi elden ele verme bahanesiyle elimi tutardı
yıllar sonra bile adı bende saklı olan kişidir.
"en saf duygularla sevilmiş kişidir. ismi unutamam . özellikle bir fotoğraf karesinde rastlandığımda seneler sonra bile hatırlanıp yüzde içten bir tebessüm bırakır ve ''acaba şimdi ne yapıyordur?'' diye düşündürür. çocukluk işte."
her işine koşan yemeğini yediren giydiren türlü sorunlara çözüm üretebilen çocuklukta olsa yetişkinlikte olsa hep senin yanında olan melek annedir anne.
çocukluk değil ama lisede hoşlandığım bir kız vardı. platonikti tabii.adı esin.burayı okudugunu sanmıyorum ama senden hala hoşlanıyorum esin.
Gizlilik Politikası Kullanıcı Sözleşmesi ve Kullanım KoşullarıKütahya Halı Yıkama