sözlük yazarlarının anlık hisleri

ölü yazarlarımızın betimleme gücünün kuvvetine inanıp, katılacaklarını düşündüğüm başlık.
o zaman ben tarif ediyorum:

kuruyemiş tabağında sona kalmış sarı leblebi gibi hissediyorum...
o tabakta en son kalan fıstık zarı...
koltuğun altında unutulmuş eşya gibi.
yıllar önce bitmiş dolabın içerisinde kalmış taşınırken ortaya çıkan kumanda pili.
hakan altun-bengü düeti gibi hissediyorum şuan kendimi..
ortasından sıkılmış diş macunu gibi
uzun süre oturulan totodaki acıma hissinin kucağa gelen hatunla orgazma dönüşmesi
bir hevesle youtube kanalı açmış ama sonra video izlenmesi 10u geçmeyen çocuk gibi hissediyorum
yorgun geçen bir günün ardından gece uyumaya çalışırken, orospu çocuğu bir sivri sinek kulağımın dibinde vızıldayıp duruyormuş gibi
bir limonu ortadan ikiye kesersin bir yarısını kullanıp diğer yarısını buzdolabının yumurta rafına koyarsın ya daha sonra o limonu orada unutursun zamanla kurur küçülür sıksan su çıkmaz hale gelir işe yaramaz olur ve gidip onu çöpe atarsın işte o çöpe atılan unutulmuş kuruyup küçülen işe yaramayan limon yarısı gibiyim diğer yarımı eller alıp götürdü bende yarım olarak unutulup bir kenara atıldım
hem okuyup hem çalışmaktan baba parası yiyip okumayıp gezmeyi dusunen hisdir
yaşamak için çalışmayı dayatan patron zihniyetinin anasını seveyim.
artık bugün bitsede gitsek
alaturka tuvalette çömelmeken bacakları kitlenmiş gibi hissediyorum öyle masum öyle mahçup bir yandan da çaresiz...
''bir karikatürde denildiği gibi hissediyorum;brokoli gibi hissediyorum,sağlıklıyım çok şükür ama hiç tadım tuzum yok.'' entrysi gireceğim başlıktır.
pakette kalan son sigara gibi
başlığın altında anlamsız triplere girenler için üzülen biri gibi
  • /
  • 2
Gizlilik Politikası Kullanıcı Sözleşmesi ve Kullanım Koşulları